Στη Λιλ, ιδιοκτήτες σε διακοπές παραχωρούν τα σπίτια τους σε νεαρούς μετανάστες

Στη Λιλ, φέτος το καλοκαίρι, δεκάδες ιδιοκτήτες αποφάσισαν να παραχωρήσουν την κατοικία τους σε νέους ξένους που έχουν ανάγκη, για όσο διάστημα λείπουν σε διακοπές. Μια πράξη αλληλεγγύης που επιτρέπει σε ασυνόδευτους ανήλικους μετανάστες (MNA) να ξαναβρούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, έστω και για λίγες εβδομάδες.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ζαχιρούρ και του MD Τζόνι, δύο εφήβων από το Μπανγκλαντές που έφτασαν στη Γαλλία τον Ιούλιο και μπόρεσαν να μείνουν προσωρινά στο διαμέρισμα ενός ζευγαριού από τη Λιλ όσο εκείνοι ήταν σε διακοπές.

"Οι ιδιοκτήτες μάς έχουν βοηθήσει πολλές φορές, επιτρέποντάς μας να ζούμε εδώ", εξηγεί ο Ζαχιρούρ, 16 ετών. "Μας παρέχουν φαγητό και ένα μέρος για να κοιμηθούμε. Μας βοηθούν να πλένουμε τα ρούχα μας. Ευχαριστούμε τους ιδιοκτήτες αυτού του διαμερίσματος που μας το παραχώρησαν".

Συνολικά, 54 νεαροί ασυνόδευτοι μετανάστες φιλοξενήθηκαν προσωρινά σε περίπου είκοσι κατοικίες στη Λιλ αυτό το καλοκαίρι. Μια παρένθεση που ήδη κλείνει, καθώς οι διακοπές φτάνουν στο τέλος τους.

"Αύριο πρέπει να φύγω ξανά", λέει με απογοήτευση ο MD Τζόνι, επίσης 16 ετών, που φιλοξενείται στο ίδιο σπίτι. "Δεν ξέρω τι θα κάνω. Βρέχει και κάνει πολύ κρύο. Τώρα ελπίζουμε να βρούμε ένα μέρος όπου θα μπορούμε να ζούμε άνετα και με ηρεμία".

"Σκέφτομαι ότι κάποια μέρα τα δικά μας παιδιά μπορεί να βρεθούν στην ίδια κατάσταση"

Η Φλορ Λατάστ είναι μία από τους ιδιοκτήτες που αποφάσισαν να διαθέσουν την κατοικία τους σε μετανάστες κατά τη διάρκεια των διακοπών τους. Για εκείνη, πρόκειται για ζήτημα αλληλεγγύης απέναντι σε νέους που άφησαν τα πάντα πίσω τους για να δοκιμάσουν την τύχη τους μακριά από τον τόπο τους.

"Είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε με εξαιρετικά απλό τρόπο, χωρίς κανένα κόστος, που μας επιτρέπει επίσης να συμμετέχουμε σε ένα δίκτυο αλληλεγγύης με ανθρώπους που κάνουν το ίδιο και να νιώθουμε ότι, αν το κράτος δεν αναλαμβάνει αυτό το είδος υποδοχής για αυτούς τους ανθρώπους, υπάρχει και μια άλλη μορφή δράσης που μπορεί να αναπτυχθεί από τον πληθυσμό", δηλώνει.

"Σκέφτομαι ότι κάποια μέρα τα δικά μας παιδιά μπορεί να βρεθούν σε αυτή τη θέση. Θα ήθελα να υπάρχει κάπου στον κόσμο κάποιος που θα φιλοξενήσει την κόρη μου, για παράδειγμα, αν της συμβεί κάτι τέτοιο. Σκέφτομαι ότι για τους γονείς τους εκεί, για την οικογένειά τους, έχει σημασία να υπάρχουν άνθρωποι, όχι επειδή τους γνωρίζουν ή έχουν ιδιαίτερους δεσμούς μαζί τους, αλλά απλώς από ανθρωπιά".

Η Αλίσια Ροντρίγκες είναι συντονίστρια στη Λιλ της Utopia 56, του δικτύου αλληλέγγυας φιλοξενίας που διαχειρίζεται αυτές τις κατοικίες. Τονίζει ότι η δυναμικότητα υποδοχής παραμένει πολύ ανεπαρκής και καλεί το κράτος να παρέμβει.

"Στο τέλος του καλοκαιριού θα είναι 79 "[άστεγοι μετανάστες]" και ενδέχεται να περάσουν όλο τον χειμώνα σε σκηνές, αφού έχουμε κάποιες λύσεις μέσω αλληλέγγυων οικοδεσποτών και κοινοτικών σπιτιών, αλλά αυτό είναι ανεπαρκές σε σχέση με τον αριθμό των νέων", εξηγεί.

"Και όλα αυτά δεν είναι παρά λύσεις που βασίζονται στην κινητοποίηση των πολιτών. Εμείς ζητάμε θεσμικές δομές φιλοξενίας, ώστε αυτοί οι νέοι να υποστηρίζονται για όλο το διάστημα της προσφυγής τους".

Ο Ζαχιρούρ και ο MD Τζόνι, όπως και πολλοί άλλοι ασυνόδευτοι νεαροί μετανάστες, έχουν ξεκινήσει διοικητική διαδικασία ώστε η γαλλική δικαιοσύνη να αναγνωρίσει ότι είναι ανήλικοι.

Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, που μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες, θεωρούνται ακόμη ενήλικοι και, ως εκ τούτου, αποκλείονται από τις ρυθμίσεις για την επείγουσα φιλοξενία, τις οποίες οι γαλλικές περιφέρειες υποχρεούνται να παρέχουν σε ανήλικους, συμπεριλαμβανομένων των ξένων και των ασυνόδευτων.