Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: Ξεχωριστή έρευνα για τις διώξεις γυναικών από τους Ταλιμπάν
Πέντε χρόνια μετά την πτώση του Αφγανιστάν στα χέρια των Ταλιμπάν, με την κατάληψη της Καμπούλ, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) φέρεται να διαχώρισε την έρευνά του για τα εγκλήματα των Ταλιμπάν από την ευρύτερη έρευνα για το Αφγανιστάν, σε μια κίνηση που θα μπορούσε να μειώσει τις πιέσεις της Ουάσιγκτον προς το Δικαστήριο.
Σύμφωνα με το Middle East Eye, οι δικαστές του Τμήματος Προδικασίας ΙΙ του ΔΠΔ διέταξαν τους εισαγγελείς να ανοίξουν μια αυτοτελή έρευνα για την καταγγελλόμενη δίωξη γυναικών από τους Ταλιμπάν, διαχωρίζοντάς την από τη μακρόχρονη έρευνα του δικαστηρίου για το Αφγανιστάν, η οποία κάλυπτε και καταγγελλόμενα εγκλήματα από αμερικανικό προσωπικό.
Το Τμήμα φέρεται να έκρινε ότι η συμπεριφορά των Ταλιμπάν οι πράξεις των Ταλιμπάν μετά το 2021 διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνες που κάλυπτε η αρχική εντολή έρευνας και έδωσε εντολή στους εισαγγελείς να ξεκινήσουν μια ξεχωριστή έρευνα.
Το Γραφείο του Εισαγγελέα του ΔΠΔ δεν επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε την απόφαση στο Euronews, αλλά υπογράμμισε ότι οι Ταλιμπάν βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνάς του.
«Η έρευνα εστιάζει στην ηγεσία των Ταλιμπάν και τα φερόμενα εγκλήματα δίωξης γυναικών και πολιτικών αντιπάλων, συμπεριλαμβανομένης της στέρησης θεμελιωδών δικαιωμάτων, των συστηματικών συλλήψεων και των βασανιστηρίων», ανέφερε εκπρόσωπος.
«Το Γραφείο του Εισαγγελέα δεν μπορεί να προβεί σε περαιτέρω σχόλια για την έρευνα ή για την ύπαρξη ή μη οποιασδήποτε φερόμενης κατάθεσης στο Δικαστήριο που δεν είναι δημόσια», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.
«Βαθιά ανησυχητικό»
Η Σαχαρζάντ Άκμπαρ, πρώην επικεφαλής της Ανεξάρτητης Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αφγανιστάν και σήμερα ερευνήτρια στο Wolfson College της Οξφόρδης, δεν μάσησε τα λόγια της για τον διαχωρισμό.
«Κάθε επιλεκτική δικαιοσύνη είναι βαθιά ανησυχητική», είπε στο Euronews. «Είναι επίσης ανησυχητικό να ακούμε ότι ο εκφοβισμός, οι απειλές και οι επιθέσεις των ΗΠΑ κατά του Δικαστηρίου επηρεάζουν τις αποφάσεις σχετικά με τις έρευνες».
Η Άκμπαρ είπε ότι οργανώσεις της αφγανικής κοινωνίας των πολιτών «έχουν επανειλημμένα ζητήσει από το ΔΠΔ ολοκληρωμένες έρευνες για όλες τις καταγγελίες που εμπίπτουν στην εντολή του», συμπεριλαμβανομένων των καταγγελιών για τις αμερικανικές δυνάμεις, και χαρακτήρισε τη στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στο Δικαστήριο σε όλη τη διάρκεια της έρευνας «απαράδεκτη και ντροπιαστική».
Οι καταγγελίες σε βάρος αμερικανικού προσωπικού στο Αφγανιστάν σχετίζονται κυρίως με την τεκμηριωμένη κακομεταχείριση κρατουμένων σε κέντρα κράτησης της CIA στη χώρα, μεταξύ των οποίων το μυστικό κέντρο Salt Pit βόρεια της Καμπούλ, καθώς και με τη συμπεριφορά των Αμερικανών στρατιωτικών ανακριτών.
Η έκθεση του 2014 της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας των ΗΠΑ για το πρόγραμμα κράτησης και ανάκρισης της CIA διαπίστωσε ότι οι κρατούμενοι υπέστησαν εικονικούς πνιγμούς (waterboarding), στέρηση ύπνου και άλλες πρακτικές που συνιστούν εξευτελισμό και βασανιστήρια.
Την επόμενη ημέρα, το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι δεν θα ανοίξει καμία νέα ποινική έρευνα ως αποτέλεσμα των ευρημάτων του. Δήλωσε επίσης ότι, αν οποιαδήποτε ξένη κυβέρνηση εκδώσει ένταλμα σύλληψης για Αμερικανό αξιωματούχο σε σχέση με το πρόγραμμα, δεν θα το εκτελέσει.
Καμία κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει αναγνωρίσει ποτέ παράνομες ενέργειες / παραβιάσεις από Αμερικανούς στρατιωτικούς ή στελέχη της CIA.
Κατά την πρώτη θητεία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο Λευκός Οίκος χαιρέτισε πρώιμη απόφαση του ΔΠΔ που αρνήθηκε να ανοίξει επίσημη έρευνα για τις ενέργειες αμερικανικού προσωπικού στο Αφγανιστάν, χαρακτηρίζοντάς την «μεγάλη διεθνή νίκη» για τους «πατριώτες». Η απόφαση αυτή ανακλήθηκε αργότερα.
Γιατί εξετάζονταν εξαρχής μαζί;
Σε αντίθεση με άλλα διεθνή δικαστήρια, το ΔΠΔ δεν διαχωρίζει τις έρευνές του ανά εμπλεκόμενο μέρος σε μια σύγκρουση. Εξετάζει αυτό που αποκαλεί «κατάσταση», ορισμένη από την επικράτεια και το χρονικό διάστημα.
Το Αφγανιστάν επικύρωσε το Καταστατικό της Ρώμης το 2003, δίνοντας στο Δικαστήριο δικαιοδοσία για εγκλήματα που τελέστηκαν στο αφγανικό έδαφος από τότε, ανεξαρτήτως του δράστη.
Όταν το Τμήμα Εφέσεων επέτρεψε την έναρξη επίσημης έρευνας το 2020, αυτή κάλυπτε τους Ταλιμπάν και το παρακλάδι τους, το δίκτυο Χακάνι, την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος – Επαρχία Χορασάν (ISIS-K), τις αφγανικές κυβερνητικές δυνάμεις και το στρατιωτικό και μυστικό προσωπικό των ΗΠΑ, όλα υπό μία ενιαία ερευνητική ομπρέλα.
Το 2021, ο τότε εισαγγελέας Καρίμ Χαν έθεσε σε δεύτερη μοίρα το σκέλος της έρευνας που αφορούσε τη συμπεριφορά των ΗΠΑ, επιλέγοντας να επικεντρώσει τους πόρους του Δικαστηρίου στους Ταλιμπάν και την ISIS-K.
Επειδή όμως η ευρύτερη «κατάσταση» στο Αφγανιστάν παρέμενε τυπικά ανοιχτή, η μακρόχρονη πολιτική πίεση από την Ουάσιγκτον για το σύνολο της έρευνας μπορούσε να επηρεάσει την υπόθεση κατά των Ταλιμπάν, απλώς και μόνο επειδή όλα βρίσκονταν στον ίδιο φάκελο.
Η πίεση αυτή εντάθηκε ακόμη περισσότερο αφότου ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025, με την κυβέρνησή του να επιβάλλει μέσα σε λίγους μήνες νέες κυρώσεις σε αξιωματούχους του ΔΠΔ που συνδέονται με τις έρευνες για το Αφγανιστάν και την Παλαιστίνη.
Τον Δεκέμβριο, διπλωμάτες είπαν στο Middle East Eye ότι στην συνεδρίαση εποπτείας του Δικαστηρίου, η Ουάσιγκτον πίεσε να κλείσουν πλήρως και οι δύο έρευνες ως προϋπόθεση για την άρση των κυρώσεων σε αξιωματούχους του ΔΠΔ.
Τα εντάλματα του Ιουλίου 2025 κατά του ηγέτη των Ταλιμπάν Χαϊμπατουλάχ Αχούντζαντα και του επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας Αμπντούλ Χακίμ Χακάνι για το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας της δίωξης γυναικών και όσων θεωρούνται σύμμαχοι των γυναικών για πολιτικούς λόγους εκδόθηκαν εν μέσω αυτών των πιέσεων.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διαλύσει το ΔΠΔ;
Τον περασμένο μήνα, το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε σχέδια για μια εκστρατεία για τη διάλυση του Δικαστηρίου και να «αχρηστεύσει συστηματικά» την «ικανότητά του να λειτουργεί (και να) στοχοποιεί Αμερικανούς στρατιώτες ή αξιωματούχους ή να απειλεί την αμερικανική κυριαρχία».
Ανέφερε ότι τα μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν αυξημένους περιορισμούς και ακυρώσεις βίζας, καθώς και ταξιδιωτικές απαγορεύσεις για το προσωπικό του ΔΠΔ.
Την Τρίτη, η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε πρόσθετες κυρώσεις σε βάρος της προέδρου του ΔΠΔ Τομόκο Ακάνε και του ανώτερου δικηγόρου της εισαγγελίας Αμπντουλάγε Σεγε, κατηγορώντας τους ότι «συμμετείχαν άμεσα» «στις προσπάθειες του ΔΠΔ να ερευνήσει, να συλλάβει, να κρατήσει ή να διώξει αξιωματούχους των οποίων η κυβέρνηση δεν έχει συναινέσει στη δικαιοδοσία του ΔΠΔ».
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος χαρακτήρισε το ΔΠΔ «ένα διεφθαρμένο και βαθιά πολιτικοποιημένο υπερεθνικό δικαστήριο», πρόσθεσε ότι έχει «κακοβουλώς κάνει κατάχρηση της εξουσίας του και υπερβεί την εντολή του».
Το Δικαστήριο «έχει επανειλημμένα επιχειρήσει να ασκήσει δικαιοδοσία επί πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών που δεν έχουν συναινέσει στη δικαιοδοσία του ή επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης», σύμφωνα με τον Ρούμπιο.
Οι ΗΠΑ δεν έχουν επικυρώσει ποτέ το Καταστατικό της Ρώμης. Ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον το υπέγραψε τις τελευταίες ημέρες της θητείας του, τον Δεκέμβριο του 2000, αλλά η κυβέρνηση του Τζορτζ Γ. Μπους απέσυρε επίσημα την υπογραφή τον Μάιο του 2002 και ενημέρωσε τον ΟΗΕ ότι οι ΗΠΑ δεν προτίθενται να γίνουν μέλος.
Το Κογκρέσο των ΗΠΑ ακολούθησε την ίδια χρονιά με τον Νόμο Προστασίας Αμερικανών Στρατιωτών, ο οποίος επιτρέπει στον πρόεδρο να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ για να απελευθερώσει οποιονδήποτε Αμερικανό πολίτη ή υπήκοο συμμαχικής χώρας κρατείται από το ΔΠΔ· νομοθεσία που αποκαλείται ανεπίσημα «Νόμος Εισβολής στη Χάγη».
«Δώρο στους Ταλιμπάν»
Παράλληλα, σύμφωνα με την Άκμπαρ, οι ενέργειες της Ουάσιγκτον μετά την αποχώρησή της από το Αφγανιστάν ξεπερνούν την απλή εγκατάλειψη.
«Αυτή η συγκυρία έχει αποθρασύνει εγκληματικές συμπεριφορές και εκτεταμένες παραβιάσεις σε όλο τον κόσμο», είπε. «Είναι ένα δώρο σε καθεστώτα όπως οι Ταλιμπάν, που μπορούν να συνεχίζουν με ατιμωρησία σε ένα πλαίσιο κατάρρευσης της διεθνούς τάξης και του κράτους δικαίου».
«Η περιφρόνηση των ΗΠΑ προς το διεθνές δίκαιο και οι επιθέσεις τους κατά του Δικαστηρίου ενθαρρύνουν δρώντες όπως οι Ταλιμπάν και τροφοδοτούν τα αφηγήματά τους περί δυτικής μεροληψίας των διεθνών δικαστηρίων».
Το Αφγανιστάν υπό τους Ταλιμπάν έχει μετατραπεί στη πιο καταπιεστική χώρα στον κόσμο για τις γυναίκες, σύμφωνα με αξιολόγηση του ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2024.
Από τον Αύγουστο του 2021, οι Ταλιμπάν έχουν εκδώσει περισσότερα από 50 διατάγματα που αποκλείουν συστηματικά τις γυναίκες από τη δημόσια ζωή στο Αφγανιστάν.
Στα κορίτσια απαγορεύεται η εκπαίδευση πέρα από την έκτη τάξη, γεγονός που καθιστά το Αφγανιστάν τη μοναδική χώρα στον κόσμο όπου οι γυναίκες αποκλείονται από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λόγω φύλου.
Στις γυναίκες απαγορεύεται να εργάζονται στους περισσότερους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας σε ΜΚΟ και υπηρεσίες του ΟΗΕ. Στις γυναίκες απαγορεύεται επίσης η πρόσβαση σε πάρκα, γυμναστήρια και άλλους δημόσιους χώρους.
Εκδόθηκαν επίσης περαιτέρω διατάγματα με στόχο τη δίωξη ΛΟΑΤΚΙ+ Αφγανών, ενισχύοντας την «αστυνομία ηθών» ώστε να τιμωρεί «ηθικά εγκλήματα» και ποινικοποιώντας ρητά τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.
Η Άκμπαρ είπε ότι οι αφγανικές οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών, οι ερευνητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι επιζήσαντες «έχουν στηρίξει την έρευνα του ΔΠΔ σε κάθε βήμα και έχουν συμβάλει στη διαδικασία», ενώ παράλληλα ζητούν από το Δικαστήριο να διευρύνει το πεδίο της.
Τι ακολουθεί;
Κανένας από τους αξιωματούχους των Ταλιμπάν σε βάρος των οποίων έχουν εκδοθεί εντάλματα δεν αναμένεται να βρεθεί ποτέ υπό κράτηση: η οργάνωση έχει τον πλήρη έλεγχο του αφγανικού εδάφους μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ το 2021 και έχει απορρίψει τα εντάλματα ως «εχθρότητα προς το Ισλάμ».
Ο Αχούντζαντα ηγείται των Ταλιμπάν από το 2016, όταν διαδέχθηκε τον Μουλά Ακτάρ Μανσούρ μετά τον θάνατό του από αμερικανικό πλήγμα με drone στο Πακιστάν. Δεν έχει εμφανιστεί ποτέ δημόσια από τότε που ανέλαβε τον ρόλο και πιστεύεται ότι δρα αποκλειστικά από την Κανταχάρ, στο νότιο Αφγανιστάν.
Φέρει την τελική ευθύνη για τα πιο περιοριστικά διατάγματα κατά των γυναικών.
Ο ανώτατος δικαστής Χακάνι υπήρξε ο βασικός αρχιτέκτονας των δικαστικών μηχανισμών που επιβάλλουν αυτά τα διατάγματα, συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής των δημόσιων μαστιγώσεων και εκτελέσεων.
Σε ερώτηση τι έχουν επιτύχει τα εντάλματα, η Άκμπαρ είπε ότι, αν και έχουν αξία, η επίδρασή τους παραμένει περιορισμένη.
«Χαιρετίσαμε την είδηση των ενταλμάτων σύλληψης επειδή ήταν μια στιγμή δικαιοσύνης και λογοδοσίας μετά από δεκαετίες ατιμωρησίας στο Αφγανιστάν», είπε. «Ελπίζαμε ότι τα εντάλματα θα ανέκοπταν επίσης την τάση νομιμοποίησης των Ταλιμπάν».
«Για να αλλάξει η κατάσταση στο Αφγανιστάν χρειαζόμαστε ισχυρότερη πολιτική βούληση από τις χώρες της περιοχής και τις δυτικές χώρες να εμπλακούν με τους Ταλιμπάν με ανάλογους όρους και να απαιτήσουν την άρση των απαγορεύσεων και περιορισμών στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των γυναικών και κοριτσιών στο Αφγανιστάν», κατέληξε η Άκμπαρ.
Αυτό το κείμενο μεταφράστηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Αναφορά προβλήματος : [feedback-articles-el@euronews.com].
Today